Portal - Informator Obywatelski Osób Niewidomych

www.defacto.org.pl
Teraz jest Pn lis 18, 2019 19:51

Strefa czasowa: UTC




Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 1 ] 
Autor Wiadomość
PostNapisane: Pn lip 16, 2018 10:14 
Offline

Dołączył(a): Cz kwi 11, 2013 17:55
Posty: 2294
Agnieszka Jaszczuk



15 czerwca miałam okazję brać udział w kolejnych warsztatach Niewidzialnej Galerii Sztuki zorganizowanych przez Stowarzyszenie „De Facto”. Tym razem spotkanie pt. „Cricot idzie do Krakowa” odbywało się w Ośrodku Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora „Cricoteka” w Krakowie. Tytuł warsztatów zainspirowany został nazwą pierwszego awangardowego, malarsko-przestrzennego, przedwojennego teatru Cricot („Cricot” jest anagramem słów „to cyrk”).

Przygotowując się do wyprawy w świat sztuki Tadeusza Kantora, nietuzinkowego artysty, pobrałam mobilną aplikację „Cricoteka”, a także zajrzałam na stronę muzeum i odnalazłam wiele przydatnych wskazówek dla osób niewidomych pod adresem:

http://www.cricoteka.pl/pl/niepelnosprawnosc-wzroku/

Dowiedzieć się tam można m.in., w jaki sposób samodzielnie dotrzeć do muzeum, jak wygląda rozkład sal na każdym poziomie, na jakie udogodnienia można liczyć. Poza tym znajdują się w niej opisy niektórych eksponatów i audiodeskrypcja samego budynku.

Na miejscu, w Krakowie, mogliśmy zapoznać się z makietą budynku Cricoteki, dzięki której dużo łatwiej było nam wyobrazić sobie tę niezwykłą bryłę. Budynek składa się z dwóch części – nowa wygląda jak most lub stół na trzech nogach, pomiędzy którymi chroni się stara część, czyli odrestaurowane zabudowania najstarszej elektrowni miejskiej w Krakowie. Architekci chcieli w ten sposób nawiązać do rysunku Tadeusza Kantora pt. „Człowiek niosący stół”.

Nowa część jest w całości pokryta rdzawą blachą. Wycięto w niej podłużne prostokątne otwory, przez które do wnętrza budynku wpada światło. Blat stołu, który wisi nad placem, pokryty jest zaś od dołu lustrami. W słoneczne dni odbijają się w nich refleksy Wisły, tworząc rozedrgane miraże na rdzawej fasadzie. Stojąc tyłem do budynku, można oglądać płynącą w dole rzekę oraz kładkę ojca Bernatka ozdobioną rzeźbami cyrkowców i kłódkami zawieszonymi na niej przez zakochanych.

Jak przebiegały warsztaty? Po powitaniu w Cricotece i zapoznaniu się z krótką historią muzeum zwiedziliśmy archiwum Tadeusza Kantora, które założył w 1980 roku jako Ośrodek Teatru Cricot 2. Znajdują się tam między innymi gromadzone przez artystę artykuły z całego świata dotyczące jego własnej twórczości. Przedmioty są poukładane w dużych szafach z szufladami, które zaprojektował sam Tadeusz Kantor. W 2014 roku biura Cricoteki oraz historyczna siedziba archiwum z ul. Kanoniczej przeniesione zostały do dzisiejszej lokalizacji. W obecnej formie Cricoteka łączy w jednym budynku ośrodek badawczy twórczości Kantora, przestrzenie wystawowe oraz salę teatralną.

Warsztaty zainaugurowało spotkanie z panem Bogdanem Renczyńskim, aktorem teatru Cricot 2, który współpracował z Tadeuszem Kantorem i grał w jego spektaklach, a także opiekował się jego archiwum i dorobkiem. Obecnie pracuje w Cricotece, jest reżyserem teatralnym i kuratorem wystaw Kantora w Polsce i zagranicą. Zaczarował nas opowieściami i anegdotami o mistrzu, którego przecież dobrze znał osobiście.

Następnie mieliśmy możliwość obejrzenia scenografii spektaklu „Tod i Trauma” – dość ubogiej, ale intrygującej. Spektakl ten mieliśmy w planach zobaczyć wieczorem.

W sali edukacyjnej obejrzeliśmy również archiwalne przedstawienie teatralne pt. „Wielopole, Wielopole” z audiodeskrypcją. To jeden z najważniejszych spektakli Kantora, reprezentujący nurt w jego twórczości zwany teatrem śmierci. W przedstawieniu autor przywołuje wspomnienia z dzieciństwa oraz członków swojej rodziny. Akcja toczy się w pokoju wyobraźni, a obrazy wspomnień nakładają się na siebie. Sztuka była bardzo ciekawa – zwłaszcza sceny z przesuwanymi meblami.

Po przerwie na lunch zwiedziliśmy wystawę stałą, która prezentuje rozwój artystyczny Tadeusza Kantora. Dzięki audiodeskrypcjom sześciu dzieł Kantora mogliśmy poznać sześć etapów jego twórczości teatralnej – od podziemnego teatru niezależnego po teatr śmierci.

Zaczęliśmy od rekonstrukcji scenografii z wojennego spektaklu „Pokój Odysa”, poznaliśmy też kilka maszyn, które grały różne role w spektaklach teatru Cricot 2. Ekspozycja zawierała też scenografię z przedstawienia „Umarła klasa” w postaci manekinów uczniów siedzących w ławkach, a także kobietę w wannie lub instalację z krzeseł podwieszanych na łańcuchach. Mieliśmy możliwość zapoznania się z rekonstrukcją jednego z Kantorowych obiektów: Trąby Sądu Ostatecznego.

Spotkania w Cricotece dopełnił wieczorny spektakl z audiodeskrypcją na żywo, o którego scenografii wspominałam wcześniej – „Tod i Trauma” Włodzimierza Szturca.

Całe spotkanie bardzo mi się podobało, jednakże czasami trudno było się zorientować, „co artysta miał na myśli” – jego sztuka wydała mi się dość hermetyczna. Szkoda również, że ten rewolucjonista teatralny bardziej był znany za granicą niż we własnym kraju.

Jednocześnie zachęcam wszystkich Czytelników Informatora Obywatelskiego do udziału w warsztatach NGS, gdyż można bliżej poznać twórczość wielu różnych artystów. Te spotkania z pewnością na długo pozostaną w naszej pamięci.

Projekt „Niewidzialna Galeria Sztuki dla Osób Niewidomych” dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

_________________


Góra
 Zobacz profil  
 
 Tytuł:
PostNapisane: Pn lip 16, 2018 10:14 


Góra
  
 
Wyświetl posty nie starsze niż:  Sortuj wg  
Utwórz nowy wątek Odpowiedz w wątku  [ Posty: 1 ] 

Strefa czasowa: UTC


Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość


Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników

Szukaj:
cron
To forum działa w systemie phorum.pl
Masz pomysł na forum? Załóż forum za darmo!
Forum narusza regulamin? Powiadom nas o tym!
Powered by Active24, phpBB © phpBB Group
Tłumaczenie phpBB3.PL